czasami nie wierze już w nic

źle spałem, boli mnie głowa, bolą mnie myśli o tym, że już nie jest tak jak było, że coś zgubiliśmy wiecznie poganiani przez czas. za plecami mamy "miłość do końca życia", która zwykła jest trwać dwa lata, burząc i przestawiając elementy naszych światów jak tornado. dziś zbieramy po niej resztki, czułość i przywiązanie- jeszcze cieple konsekwencje-nie przeszkadzają nam w skrupulatnym odłożeniu na swoje miejsce egoizmu, w powolnym odbudowywaniu siebie coraz bardziej osobno.
słowo"kocham cię" jeszcze mieszka miedzy nami, coraz bardziej przezroczyste, trudno je czasem odnaleźć pośród codzienności, słowo kocham cię którego znaczenie o niewyraźnych kształtach nabiera ciężkiego odcienia przynależności.
moje "kocham cię" jest letnie i to co sie za nim kryje to kilka telefonów w ciągu dnia, i całowanie jej na dobranoc gdy co wieczór zasypia w innym pokoju.